Perswazja to proces przekonywania drugiej osoby do przyjęcia określonego punktu widzenia lub podjęcia działania, prowadzony w sposób jawny i oparty na argumentach, które odbiorca może samodzielnie ocenić. Perswazja opiera się na tym, że druga strona ma pełne prawo powiedzieć „nie" i po rozmowie wciąż dysponuje wszystkimi informacjami potrzebnymi do wyciągnięcia własnych wniosków.
W przeciwieństwie do zwykłego informowania, perswazja jest świadomym działaniem podjętym w celu przekonania odbiorcy do zmiany postaw lub zachowania na dany temat. Specjaliści w dziedzinie perswazji podkreślają, że nadawca ma tu jasny cel i wcale się z nim nie kryje, a odbiorca zachowuje pełną swobodę oceny.
W przypadku perswazji nadawca odsłania swoją intencję. Handlowiec mówi wprost, że chce sprzedać, i pokazuje, dlaczego jego rozwiązanie odpowiada na potrzeby klienta. Menedżer mówi, jakiej zmiany oczekuje i jakie widzi korzyści dla zespołu. Stosowanie perswazji nie wyklucza emocji: odwołanie się do obaw czy ambicji jest uczciwe, dopóki opiera się na prawdziwych przesłankach.
Skuteczna perswazja stoi na trzech filarach. Pierwszy to wiarygodność, czyli kompetencje w danej dziedzinie i spójność słów z działaniem. Drugi to zrozumienie odbiorcy, bo przekonujące argumenty to takie, które trafiają w jego rzeczywiste potrzeby, a nie w nasze wyobrażenie o nich. Trzeci to jasność przekazu: im prostszy komunikat, tym łatwiej go ocenić, a perswazja działa tylko wtedy, gdy odbiorca rozumie, do czego się go przekonuje.
Warto zaznaczyć, że przekonywanie kogoś do własnych racji nie jest niczym nagannym, o ile odbywa się we wzajemnym szacunku. Ludzie czują opór nie wobec samego wpływu, lecz wobec poczucia, że ktoś próbuje obejść ich zdolność oceny. Perswazja to w istocie budowanie wspólnego zrozumienia, a nie przewaga jednej ze stron.